خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مبند دل به تماشای این جهان زنهاربرآ به چرخ ازین تیره خاکدان زنهار
۲
بگیر دامن خورشید طلعتی چون صبحمرو چو سایه به دنبال این و آن زنهار
۳
گرفت دامن ساحل خس از سبکروحیگران مباش درین بحر بی کران زنهار
۴
ز هیچ وپوچ بود تارو پود موج سرابمرو ز راه به آرایش جهان زنهار
صفحهٔ ۱ از ۴