خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر چه چهره بود بی نقاب روشنترشود عذار بتان از حجاب روشنتر
۲
ز لفظ، معنی نازک برهنه تر گرددرخ لطیف تو شد از نقاب روشنتر
۳
بجز عرق که کند گل زروی یار، که دیدستاره ای که بود ز آفتاب روشنتر؟
۴
صفای روی تو از خط سبز افزون شدکه در بهار بود ماهتاب روشنتر
صفحهٔ ۱ از ۲