خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۶۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ربوده است مراذوق جستجوی دگربرون ز شش جهت افتاده ام به سوی دگر
۲
مرابه سوختگان رهنما شوید،که نیستدماغ خشک مرا سازگاربوی دگر
۳
میسرست مراچون به بحرپیوستنچرا چوآب روم هرزمان به جوی دگر
۴
جز این که محو کنم ازدل آرزوهارانمانده است مرا دل آرزوی دگر
صفحهٔ ۱ از ۳