خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهار می گذرد ساغر چو لاله بگیرهزار بوسه ز کنج لب پیاله بگیر
۲
ز نشأه پر طاوسی ار نداری رنگبه طاق ابروی قوس قزح پیاله بگیر
۳
بهار عمر سبکتر ز برق می گذردچو لاله کام دل از باده دو ساله بگیر
۴
بنوش باده گلرنگ و رو به بستان کنهزار نکته رنگین به برگ لاله بگیر
صفحهٔ ۱ از ۲