خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل راز سینه درنظر دلستان برآرآیینه پیش یوسف از آیینه دان برآر
۲
کار غیور عشق شراکت پذیر نیستدل رابه نقد ازهمه کار جهان برآر
۳
مگذار رنگ جسم پذیرد روان پاکاین مغز رابه نرمی ازین استخوان برآر
۴
با برق همرکاب بودجلوه بهارخود را به زخم خار درین گلستان برآر
صفحهٔ ۱ از ۳