خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در زیر خرقه شیشه می را نگاه داراین ماه را نهفته در ابر سیاه دار
۲
از ریشه بر میار نهال امید راته شیشه ای برای صبوحی نگاه دار
۳
بی شاهد و شراب شب ماه مگذرانچشمی به روی ساقی و چشمی به ماه دار
۴
پیر مغان ز توبه ترا منع اگر کندزنهار گوش هوش به آن خیر خواه دار
صفحهٔ ۱ از ۲