خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از بیغمان جمیله غم را نگاه داراز چشم شور دردوالم را نگاه دار
۲
شادی به حسن عاقبت غم نمی رسدبیش از نشاط، عزت غم را نگاه دار
۳
مشکن به حرف سخت دل اولیای حقپاس کبوتران حرم را نگاه دار
۴
رحمی به روزنامه اعمال خویش کناز کجروی زبان قلم را نگاه دار
صفحهٔ ۱ از ۳