خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یارب مرا زپوتو منت نگاه دارشمع مرا ز دست حمایت نگاه دار
۲
عاجز بود ز حفظ عنان دست رعشه داروقت شباب دامن فرصت نگاه دار
۳
نشتر ز خون مرده گرانی نمی برداز غافلان زبان نصیحت نگاه دار
۴
چشم طمع به نعمت الوان مکن سیاهزنهار آبروی قناعت نگاه دار
صفحهٔ ۱ از ۳