خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از بوسه ظلم بر رخ جانان روا مدارسیلی به روی یوسف کنعان روا مدار
۲
جان چیست تا نثار کنی در طریق عشق ؟این گرد را به دامن جانان روا مدار
۳
در بارگاه عشق مبر زهد خشک راپای ملخ به بزم سلیمان روا مدار
۴
دستی که دامن تو گرفته است بارهازین بیشتر به چاک گریبان روا مدار
صفحهٔ ۱ از ۴