خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای زلف و عارض تو ز هم دیده زیب ترخطت ز خال و خال ز خط دلفریب تر
۲
چشم بدت مباد، که حسن لطیف توستصد پیرهن ز یوسف مصری غریب تر
۳
هر حلقه ای ز خط تو گلدام دیگرستماه تو شد ز هاله خط دلفریب تر
۴
ما دیده ایم تازه نهالان باغ راسروی ندارداز تو چمن جامه زیب تر
صفحهٔ ۱ از ۲