خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای هر دل از خیال تو میخانه دگرهر گردشی ز چشم تو پیمانه دگر
۲
هرمرغ پرشکسته ز فکر و خیال تودارد بزیر بال پریخانه دگر
۳
از چشم نیم مست تو هر گوشه گیر رادر کنج فقر گوشه میخانه دگر
۴
از راه عقل برده برون سرو قامتتهر فرقه رابه جلوه مستانه دگر
صفحهٔ ۱ از ۴