خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای هرنظر خیال ترا منزل دگروز هرنفس به کوی تو راه دل دگر
۲
جویای عشق باش که جز دردوداغ عشقنخل حیات را نبود حاصل دگر
۳
در غیرتم زگریه که مغرورعشق راستهرقطره اشگ ،عاشق خونین دل دگر
۴
بیرون مرو ز خویش که آن چشم شوخ راجز پرده های دل نبود محمل دگر
صفحهٔ ۱ از ۳