خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برق سبک عنان نرسد در شتاب عمرزنهار دل مبند به مد شهاب عمر
۲
گر بنگری به دیده عبرت، اشاره ای استهر ماه نو به جلوه پا در رکاب عمر
۳
طول امل چه رشته که بر هم نتافته استشیرازه گیر نیست دریغا کتاب عمر
۴
تا ممکن است ضبط نفس کن که هر نفستکبیر نیستی است به قصر حباب عمر
صفحهٔ ۱ از ۲