خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرمایه جنون ز نسیم بهار گیرداغت اگر کمی کند از لاله زار گیر
۲
داغی که نیست سکه ناسور بر رخشبی اعتبارتر ز زر کم عیار گیر
۳
باد مراد رفت به طوفان نیستیای کشتی شکسته ز دریاکنار گیر
۴
دیدی چگونه زد به زمین آفتاب رااز گردش زمانه دون اعتبار گیر
صفحهٔ ۱ از ۲