خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فصل شباب رفت ره خانه پیش گیرکنجی نشین و سبحه صد دانه پیش گیر
۲
چون جغد در خرابه دنیا گره مشوچون سیل راه بحر ز ویرانه پیش گیر
۳
با عشق پیشگان سخن ار لوح ساده کنبا اهل عقل ابجد طفلانه پیش گیر
۴
نتوان به حق رسید به این پنج روزه عمرتنگ است وقت، راه صنمخانه پیش گیر
صفحهٔ ۱ از ۳