خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای هر ورق گل زتو آیینه دیگرهرغنچه زاسرارتوگنجینه دیگر
۲
بی باده گلرنگ ،بود در نظرمنهر ابرسیاهی شب آدینه دیگر
۳
از سینه من گرچه اثرداغ تونگذاشتمی بودمراکاش دو صد سینه دیگر
۴
درآرزوی داغ چوخورشید تو هرروزاز صدق دهد صبح صفا سینه دیگر
صفحهٔ ۱ از ۳