خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۰۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا همای وصالی بپر چرا نپریتو را کسی نشناسد نه آدمی نه پری
۲
تو دلبری نه دلی لیک بهر حیله و مکربه شکل دل شده‌ای تا هزار دل ببری
۳
دمی به خاک درآمیزی از وفا و دمیز عرش و فرش و حدود دو کون برگذری
۴
روان چرات نیابد چو پر و بال ویینظر چرات نبیند چو مایه نظری
صفحهٔ ۱ از ۳