خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مطرباچنگ را بکش به کناررگ این خشک مغز رابفشار
۲
به نفسهای آتشین چون برقازنیستان جسم دود برآر
۳
میر این کاروان تویی امروزخفتگان رازخواب کن بیدار
۴
خون مارابخر زقبضه خاکسیل ماراببربه دریا بار
صفحهٔ ۱ از ۵