خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست بی خون دل آن زلف پریشان هرگزنبود بی شفق این شام غریبان هرگز
۲
می زند موج سراب آتش ما را دامننیست این بادیه بی سلسله جنبان هرگز
۳
تیر باران ملامت چه کند با عاشق؟شیر دلگیر نگردد ز نیستان هرگز
۴
جای مجنون چه خیال است که خالی ماند؟خالی از سوخته ای نیست بیابان هرگز
صفحهٔ ۱ از ۳