خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۷۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق گرد دل فرزانه نگردد هرگزخانه دیو، پریخانه نگردد هرگز
۲
شهپر عشق سبکسیر، شکست دل ماستآسیا بی مدد دانه نگردد هرگز
۳
عشق از کوی خرابات به جایی نرودگنج دلگیر ز ویرانه نگردد هرگز
۴
گرچه در دایره چشم غزالان باشدروی مجنون ز سیه خانه نگردد هرگز
صفحهٔ ۱ از ۳