خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۸۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه شد که یار خط آورد با صفاست هنوزفروغ صبح بنا گوش دلگشاست هنوز
۲
اگر چه خط رقم عزل خواند درگوششدرازدستی مژگان او بجاست هنوز
۳
به یاد بوسه دهن خوش کنید ازان نوخطکه نوسواد سخنهای آشناست هنوز
۴
به دستهای نگارین، عذار نو خط اوز کار درهم عاشق گرهگشاست هنوز
صفحهٔ ۱ از ۳