خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۸۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون غنچه ز جمعیت دل انجمنی سازبرگ طرب خویش ز رنگین سخنی ساز
۲
هنگامه صحبت شود از سوختگان گرماز داغ به گرد دل خود انجمنی ساز
۳
تادامن پیراهن یوسف به کف آرییک چند چو یعقوب به بیت الحزنی ساز
۴
کمتر ز حبابی نتوان بود درین بحرازدیده پوشیده خود پیرهنی ساز
صفحهٔ ۱ از ۳