خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۸۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خضر راه حقیقت است مجازمکن این در به روی خویش فراز
۲
دل محمود اگر همی خواهیدست کوته مکن ز زلف ایاز
۳
عاشق از سرزنش نیندیشدشمع رانیست سرکشی از گاز
۴
دست خون است داو اول مادوشش ماست نقش سینه باز
صفحهٔ ۱ از ۴