خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۸۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روز روشن را شب تارست پنهان در لباسچهره گلرنگ دارد خط ریحان در لباس
۲
ماتم و سور جهان با یکدگر آمیخته استخنده ها چون برق دارد ابر گریان در لباس
۳
ریزش بی پرده آب روی سایل می بردزان کند دریا به دست ابر، احسان در لباس
۴
شرم همت یادگیر از یوسف مصری که دادنور بینش را به چشم پیر کنعان در لباس
صفحهٔ ۱ از ۳