خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۸۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حرف آن حسن بسامان از من مجنون مپرسشوکت بزم سلیمان از من مجنون مپرس
۲
می شود شق جامه صبح از شکوه آفتابباعث چاک گریبان از من مجنون مپرس
۳
نیست ملک بیخودی را ابتدا و انتهاعرض و طول آن بیابان از من مجنون مپرس
۴
آتش سوزان نمی دارد خبر از زخم خارتیزی خار مغیلان از من مجنون مپرس
صفحهٔ ۱ از ۳