خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۸۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روشناسِ اهلِ مشرب چون درِ میخانه باشآشناتر با می از خطِ لبِ پیمانه باش
۲
دیده‌بانی را به بلبل داد آخر باغبانچشمِ بدبینی ببند و چشمِ صاحب خانه باش
۳
در غبارِ خط نهان شد خال، رحمی پیش گیردام را در خاک چون کردی به فکر دانه باش
۴
صائب امشب نوبتِ افسانهٔ مژگان اوستچشم اگر داری به فکرِ گریهٔ مستانه باش
صفحهٔ ۱ از ۱