خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۸۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیش میخواران سبک چون پنبه مینا مباشاز سبکساری چو کف سیلی خور دریا مباش
۲
دختر زرکیست تا مردان زبون او شوند؟بیش ازین مغلوب این معشوقه رسوا مباش
۳
از محیط می برون آور گلیم خویش رابیش ازین چون موج بی لنگر درین دریا مباش
۴
طاق نسیان انتظار شیشه می می کشدبیش ازین شیدایی این شوخی نارعنا مباش
صفحهٔ ۱ از ۵