خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۸۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خانه دنیا به سامان گر نباشد گو مباشنقش بر دیوار زندان گر نباشد گو مباش
۲
حسن گیرا رانباشد حاجت دام و کمندزلف بر رخسار جانان گرنباشد گو مباش
۳
لعل سیرابش به داد تشنه جانان می رسدآب در چاه زنخدان گر نباشد گو مباش
۴
حسن آب و رنگ در گوهری ز غلطانی است بیشدانه یاقوت غلطان گر نباشد گومباش
صفحهٔ ۱ از ۴