خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۸۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شمع بر خاک شهیدان گر نباشد گو مباشلاله در کوه بدخشان گر نباشد گو مباش
۲
سبزه تیغ تو می‌باید که باشد تازه‌رویباغ ما را شبنم جان گر نباشد گو مباش
۳
فرش ما افتادگی، اسباب ما آزادگیخانه ما را نگهبان گر نباشد گو مباش
۴
اشتها چون سوخت، دارد لذت مرغ کبابخوان ما را مرغ بریان گر نباشد گو مباش
صفحهٔ ۱ از ۳