خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۸۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیده ما گرز خون رنگین نباشد گومباشحلقه بیرون در زرین نباشد گو مباش
۲
نیل چشم زخم باشد باده را جام سفالاهل دل را جامه (گر) رنگین نباشد گو مباش
۳
می شود از وسعت مشرب گوارا تلخ و شورنقل میخواران اگرشیرین نباشد گو مباش
۴
چون بنای زندگی نقش بر آبی بیش نیستساحت منزل اگر سنگین نباشد گو مباش
صفحهٔ ۱ از ۳