خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۴۸۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چهره زرین چو باشد مخزن زر گومباشهست چون سد رمق سد سکندر گو مباش
۲
ازخشن پوشی چه پروا عارف دل زنده را؟پشت این آیینه روشن گهر زر گومباش
۳
در گلستان بی پر و بالی است تشریف وصالبلبلان را قوت پرواز در پرگو مباش
۴
با دل روشن چراغ روز باشد آفتابدربساط آسمان خورشید انورگو مباش
صفحهٔ ۱ از ۳