خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۰۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر دمی بگذاری هوا و نااهلیببینی آنچ نبی دید و آنچ دید ولی
۲
خدا ندانی خود را و خاص بنده شویخدای را تو ببینی به رغم معتزلی
۳
اگر تو رند تمامی ز احمقان بگریزگشا دو چشم دلت را به نور لم یزلی
۴
مگوی عیب کسان را به غیب دان بنگرزبان ز جهل بدوز و دگر مکن دغلی
صفحهٔ ۱ از ۲