خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۰۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
توانگری که نباشد به خبر اقبالشنصیب مردم بیگانه می شود مالش
۲
گذشت خواجه و چون عنکبوت مرده هنوزمگس شکار کند رشته های آمالش
۳
ازان به نان جو وآب شور ساخته امکه نیست چشم و دل هیچ کس به دنبالش
۴
تذرو باغچه قدس وحشتی داردکه نقش ،چنگل بازست برپروبالش
صفحهٔ ۱ از ۲