خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۰۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مخور چو لاله و گل، روی دست ساغر عیشکه در رکاب نسیم فناست دفتر عیش
۲
ستاره سحری و چراغ صبحدم استبه چشم وقت شناسان فروغ اختر عیش
۳
مده به عیش سبکسیر صحبت غم راکه همچو شبنم گل بی بقاست گوهر عیش
۴
به حسن عافیت غم کجا رسد شادی؟طرب رسول ملال است و غم پیمبر عیش
صفحهٔ ۱ از ۳