خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۰۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با خلق آشتی کن و با خود به جنگ باشفیروز جنگِ معرکهٔ نام و ننگ باش
۲
انجام بت‌پرست بود به ز خودپرستدر قید خود مباش و به قید فرنگ باش
۳
خلق وسیع و رزق به یک کس نمی‌دهندخلق وسیع داری، گو رزق تنگ باش
۴
چون ماهی‌ات مباد ز نرمی فرو برنددر کام خلق، ارهٔ پشت نهنگ باش
صفحهٔ ۱ از ۲