خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۰۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در جلوه گاه حسن، سراپای دیده باشدر پیش زنگی آینه زنگ دیده باش
۲
در جویبار عقل به لنگر خرام کندر بحر عشق کشتی طوفان رسیده باش
۳
در جستجوی خانه در بسته است فیضدایم چو غنچه سر به گریبان کشیده باش
۴
ماهی زبان بحر شد از فیض خامشیدر بزم اهل حال زبان بریده باش
صفحهٔ ۱ از ۲