خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۱۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست چون صاحبدلی تا گویم از اسرار حرفمی زنم از بیکسی با صورت دیوار حرف
۲
معنی پیچیده بی زحمت نمی آید به دستمی شود از پیچ و تاب فکر جوهردار حرف
۳
می کند سنجیده دلهای متین گفتار رانیست چون مرکز به جا می افتد از پرگار حرف
۴
نیست در روی زمین گوشی سزاوار سخنچون نبندد طوطیان را زنگ در منقار حرف؟
صفحهٔ ۱ از ۵