خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۱۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه غم ازکار فرو بسته ما دارد عشق؟چون فلک در دل خود آبله ها دارد عشق
۲
نیست چون غنچه پیکان دل ماناخن گیرورنه چون صبح،دم عقده گشا دارد عشق
۳
گرچه در پرده غیب است نهان خورشیدشذره ای چون فلک بی سرو پا دارد عشق
۴
نیست هر آب و زمین قابل تخم شررشدر دل سوختگان نشو و نما دارد عشق
صفحهٔ ۱ از ۳