خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۱۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گردی است صبح ازنفس راستین عشقداغی است مهر از جگر آتشین عشق
۲
قفل درنشاط و سرورست قاف عقلدندانه کلید بهشت است شین عشق
۳
در چشم آفتاب کشد میل خوشه اشهر دانه ای که غوطه خورد در زمین عشق
۴
چون گل تمام پرده گوش است آسماناز اشتیاق زمزمه دلنشین عشق
صفحهٔ ۱ از ۲