خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۱۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زلف کافر کیش راز آزار دین چه باک ؟دل سیاهان را ز آه و ناله ونفرین چه باک ؟
۲
دل نشد از گریه نرم آن خونی انصاف رادامن قصاب را از پنجه خونین چه باک ؟
۳
دیده خفاش را میلی است هر خط شعاعمهر عالمتاب را از دیده بدبین چه باک؟
۴
چون درون خانه رنگین است گو بیرون مباشخشت اگر باشد خم پرباده را بالین چه باک؟
صفحهٔ ۱ از ۴