خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۱۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می‌توان با تازه‌رویان شد قرین از چشم پاکدر گلستان است شبنم خوش‌نشین از چشم پاک
۲
برندارد شاخ نرگس از حجاب حسن اوبا کمال شوخ‌چشمی آستین از چشم پاک
۳
جویبار از صافی سرچشمه می‌گیرد صفامی‌شود حسن نکویان شرمگین از چشم پاک
۴
ترک شوخی کن که در بزم بهشت آیین گلشبنم افتاده شد بالانشین از چشم پاک
صفحهٔ ۱ از ۳