خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۲۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زخم ما را بستر آرام باشد از نمکسرمه خواب کباب خام باشد از نمک
۲
از ملاحت آن لب میگون چنین نازک شده استآب می گردد ز می چون جام باشد از نمک
۳
دلپذیر از عشق شورانگیز شد خوان زمینسفره خوش آغار و خوش انجام باشد از نمک
۴
غفلت بیدرد می گردد زیاد از حرف تلخبستر خواب کباب خام باشد از نمک
صفحهٔ ۱ از ۲