خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۲۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی به جوش زرشکت شراب خنده گلبه خون نشسته لعل تو آب خنده گل
۲
به داغ سینه مجروح بلبلان چه کندلبی که ریخت نمک درشراب خنده گل
۳
فغان که طبل رحیل خزان نداد امانکه عندلیب شود کامیاب خنده گل
۴
مرا که تشنه لب آن عقیق سیرابمزند چه آب برآتش سراب خنده گل
صفحهٔ ۱ از ۵