خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۳۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برگ عیش بی خزان در بینوایی یافتمآنچه می جستم ز شاهی در گدایی یافتم
۲
خاکساری دانه را بال و پر نشوونماستبال گردون سیر از بی دست وپایی یافتم
۳
از دو عالم قطع کردم رشته پیوند راتا به آن بیگانه پرور آشنایی یافتم
۴
تا شدم چون سکه خوش نقش رو گردان زررو به هر مطلب که اوردم روایی یافتم
صفحهٔ ۱ از ۳