خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۳۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شیوه‌های یوسف از اخوان دنیا می‌کشمناز یکرنگان ازین گل‌های رعنا می‌کشم
۲
استخوان بختیان چرخ را سازد غبارآنچه من از بار غم در عشق تنها می‌کشم
۳
بر فنای زنگ و بو بسیار می‌لرزد دلمشبنم خود را ازین گلزار بالا می‌کشم
۴
زندگانی گرچه چون موج است از دریا مراتیغ از هر جنبشی بر روی دریا می‌کشم
صفحهٔ ۱ از ۴