خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۴۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم می‌پوشم نظر بر روی جانان می‌کنمدر وصال از دوربینی مشق هجران می‌کنم
۲
دیده افسردگان گرمی ز آتش می‌بردداغ را در رخنه‌های سینه پنهان می‌کنم
۳
پنبه صبح وطن داغ مرا ناسور کردمرهم از خاکستر شام غریبان می‌کنم
۴
حق آبی هرکه را بر من چشم من استدر کنار نیل یاد چاه کنعان می‌کنم
صفحهٔ ۱ از ۲