خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۴۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما ز بیکاری ز فکر کار فارغ گشته ایماز زیان و سود این بازار فارغ گشته ایم
۲
کرده ایم از راحت دنیا به خواب امن صلحاز تلاش دولت بیدار فارغ گشته ایم
۳
از بلند و پست عالم نیست ما را شکوه ایما ازین سوهان ناهموار فارغ گشته ایم
۴
خرقه تزویر را از دوش خود افکنده ایماز حجاب پرده پندار فارغ گشته ایم
صفحهٔ ۱ از ۴