خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۵۴۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در ره باطل ز پا چون نقش پا افتاده‌ایمکعبه مقصد کجا و ما کجا افتاده‌ایم
۲
خجلت روی زمین داریم از بحر کماناز هدف تا دور چون تیر خطا افتاده‌ایم
۳
چون نگاه دیده وحشی‌غزالان از حجابدر میان مردمان ناآشنا افتاده‌ایم
۴
خاک می‌لیسید زبان موج ما در جویبارتا از آن دریای بی‌ساحل جدا افتاده‌ایم
صفحهٔ ۱ از ۳