خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقیا ساقیا روا داریکه رود روز ما به هشیاری
۲
گر بریزی تو نقلها در پیشعقلها را ز پیش برداری
۳
عوض باده نکته میگوییتا بری وقت ما به طراری
۴
درد دل را اگر نمیبینیبشنو از چنگ ناله و زاری
صفحهٔ ۱ از ۳