خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مستم از باده‌های پنهانیوز دف و چنگ و نای پنهانی
۲
مر چنین دلربای پنهان راواجب آمد وفای پنهانی
۳
می‌زند سال‌ها در این مستیروح من‌های های پنهانی
۴
گفتم ای دل کجایی آخر توگفت در برج‌های پنهانی
صفحهٔ ۱ از ۳